Duaya Teşvik

Eğer insanların Kurtarıcısı, Tanrı’nın Oğlu, dua ihtiyacını hissettiyse, zayıf ve günahkâr ölümlülerin ne kadar çok hararetli bir şekilde, sürekli tapınma ihtiyacı hissetmeleri gerektiği açıktır. 

Göksel Babamız, kutsamasının tamamını bize vermeyi bekler. Sınırsız sevginin pınarından büyük ölçüde içmek bizim ayrıcalığımızdır. Bu kadar az dua etmemiz ne kadar da şaşırtıcı! Tanrı, çocuklarının en mütevazısının samimi duasını duymaya hazır ve isteklidir, ancak bizim tarafımızdan Tanrı’ya isteklerimizi açıklamak konusunda belirgin bir gönülsüzlük vardır. Cennetin melekleri, Tanrı’nın sonsuz sevgi dolu kalbi onlara özlem duyduğunda, onlara isteyebileceklerinden veya düşünebileceklerinden fazlasını vermeye hazırken, yine de çok az dua edip çok az inançları olan ayartılmaya maruz kalmış zavallı, çaresiz insanlar hakkında ne düşünebilir? Melekler Tanrı’nın önünde eğilmeyi severler; O’nun yakınında olmayı severler. Tanrı ile paydaşlığı en yüksek sevinçleri olarak görürler; ve yine de, yalnızca Tanrı’nın verebileceği yardıma çok ihtiyaç duyan yeryüzünün çocukları, O’nun Ruhu’nun ışığı, O’nun mevcudiyetinin yoldaşlığı olmadan yürümekten memnun görünüyorlar.

Kötülüğün karanlığı, dua etmeyi ihmal edenleri sarar. Düşmanın fısıldadığı ayartmalar günaha sürükler; ve hepsi, Tanrı’nın dua randevusunda verdiği imkânlardan yararlanmamaları yüzündendir. Tanrı’nın oğulları ve kızları, Her Şeye Gücü Yeten’in sınırsız kaynaklarının değerli olduğu cennetin deposunu açmak için inancın anahtarıyken dua etmek konusunda neden isteksiz olsunlar?

– Yol Gerçek Ve Yaşam, sf. 94